Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης: Αποτελεσματικότητα υπό Προϋποθέσεις
Επιτέλους, το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, περιλαμβάνοντας αρκετά φιλόδοξους στόχους και θετικά στοιχεία, κατατέθηκε.
Ωστόσο, παρά τα επικριτικά σχόλια στο εσωτερικό και το εξωτερικό, επικεντρώνει στη συγκέντρωση εσόδων και όχι στην περιστολή των εξόδων. Υπολογίζει σε περικοπές ύψους 3,7 δισ. ευρώ, τη στιγμή που περιλαμβάνει αυξήσεις άλλων δαπανών. Στηρίζεται κυρίως σε έκτακτα, εισπρακτικά μέτρα, παρά τη γενικότερη επισφάλεια και αβεβαιότητα στην ελληνική αγορά και το έλλειμμα αποτελεσματικότητας των ελεγκτικών μηχανισμών. Θα πρέπει, ακόμα, να επισημανθεί ότι, σε αντίθεση με τους δημοσιονομικούς στόχους, το Πρόγραμμα περιλαμβάνει γενικές αναφορές και όχι εξειδικευμένες προτάσεις όσον αφορά στα αναπτυξιακά μέτρα, που προβλέπονται. Διακρίνεται, μάλιστα, από μία αισιοδοξία ως προς τους εκτιμώμενους ρυθμούς ανάπτυξης, από το 2011 και μετά.
Παρά τις πρώτες αντιδράσεις, που αντανακλούν, για μία ακόμα φορά, την επιφύλαξη των διεθνών αγορών, το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις, θα λάβει τελικά την έγκριση των Βρυξελλών.
Η επιτυχία του, όμως, θα κριθεί από ορισμένες προϋποθέσεις. Πρώτον, από το βαθμό αποφασιστικότητας με τον οποίο θα υλοποιηθεί. Εάν καταφέρουμε, επιτέλους, να παραμερίσουμε τα συντεχνιακά «κεκτημένα» και την παγιωμένη «ευνοϊκή» μεταχείριση προς «επίλεκτες» ομάδες εργαζομένων. Εάν «αντισταθούμε» σθεναρά στις κοινωνικές τριβές που αναπόφευκτα θα εκδηλωθούν. Δεύτερον, από το εύρος και το βάθος των μεταρρυθμίσεων που θα προωθήσει, σε θεσμικό επίπεδο. Εάν πετύχει να περιορίσει ουσιαστικά τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή. Εάν δημιουργήσει νέες βάσεις για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, ανοίγοντας, για παράδειγμα, τα κλειστά επαγγέλματα, απελευθερώνοντας τους περιορισμούς στην ελληνική αγορά και προχωρώντας δυναμικά σε περαιτέρω αποκρατικοποιήσεις. Τρίτον, η ταχύτητα με την οποία θα υλοποιηθεί. Τα δεδομένα χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης, ενώ οι αλλαγές, που προβλέπονται, είναι σημαντικές και η εφαρμογή τους θα είναι χρονοβόρα. Ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος, με παλινωδίες, αναδιπλώσεις και αδέξιους χειρισμούς. Η αντίδρασή μας οφείλει να είναι άμεση και καίρια. Διότι, πλέον, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.